protocol (seksueel) misbruik in pastoraat en gezag

 

Protocol (seksueel ) misbruik in pastorale en gezagsrelaties

Voor wie is dit protocol bedoeld?

Het protocol is allereerst bedoeld voor kerkenraden. Zij hebben de beleidsverantwoordelijkheid voor de gemeente. Het protocol helpt ook individuele ambtsdragers en pastoraal verantwoordelijken op weg, als zij met mogelijk (seksueel) misbruik door ambtsdragers,taakdragers of kerkelijke functionarissen worden geconfronteerd. Voor mensen die ervaren misbruikt te zijn, is een aparte handreiking beschikbaar die als bijlage bij deze brochure is opgenomen.

Uitgangspunten en zorgvuldigheid

Uitgangspunt van het protocol is de eerder genoemde synode-uitspraak. Dit betekent dat de Protestantse Kerk alle beschuldigingen of vermoedens van misbruik ernstig neemt. Het betekent ook dat de kerk zeer zorgvuldig wil omgaan met alle betrokkenen, zowel met de mogelijke slachtoffers, de mogelijke daders als met al degenen die bij hen betrokken zijn.Een aantal aandachtspunten voor een zorgvuldige benadering van dit protocol:

• Realiseert u zich altijd dat het feit dat iemand beschuldigd is van misbruik, niet betekent dat hij of zij een dader is. Er kunnen allerlei gronden zijn voor het uiten van beschuldigingen of vermoedens.

• Realiseert u zich echter ook dat de praktijk helaas heeft bewezen dat de meest onverwachte en onwaarschijnlijke beschuldigingen op feiten bleken te berusten.

• Als u geconfronteerd wordt met mogelijk seksueel misbruik, is dat ook voor u belastend. Misschien heeft u behoefte aan overleg, maar bent u gebonden aan uw ambtsgeheim. Het protocol gaat ervan uit dat u als ambtsdrager deze last niet alleen hoeft te dragen, maar dat u die kunt delen met een tweede ambtsdrager. Over zorgvuldig omgaan met het ambtsgeheim en een mogelijk confl ict tussen de verschillende plichten van een ambtsdrager leest u meer in hoofdstuk 8.

• Als er sprake is van actueel misbruik van een minderjarige moet u altijd direct actie ondernemen.

• U kunt als kerkenraad geen oordeel vellen over de juistheid van een gerucht, melding of klacht. Dat kunnen alleen instanties die daartoe zijn aangewezen. Oordelen is uw taak ook niet. U kunt wel – met behulp van dit protocol – zorgvuldig met alle betrokkenenomgaan en zo de schade voor de gehele gemeente zoveel mogelijk beperken.

• Laat geruchten niet zomaar op hun beloop. Geruchten kunnen signalen zijn dat er iets in uw gemeente gebeurt dat niet door de beugel kan. Als u dat laat passeren, werkt u eraan mee dat de kans bestaat dat misbruik gecontinueerd wordt. Geruchten kunnen net zo goed op niets gebaseerd zijn en tot gevolg hebben dat de goede naam van mensen wordt geschaad of dat er onrust en een gevoel van onveiligheid ontstaat in de gemeente.

In beide gevallen leiden geruchten tot schadelijke gevolgen. Dat is dan ook de reden dat van u wordt verwacht dat u de geruchten niet negeert, maar er juist op reageert.

Definitie van misbruik

“Misbruik van macht en vertrouwen door degene die in een ambt of een dienst staat, een kerkelijke functie vervult of kerkelijke bevoegdheden uitoefent, in een pastorale relatie of in een relatie die betrokkene uit hoofde van dit ambt, deze dienst, functie of bevoegdheden onderhoudt, in de vorm van seksuele handelingen of toespelingen op of uitnodigingen tot seksueel contact dan wel van ander intimiderend gedrag, alles al dan niet onder druk van geheimhouding.” (Artikel 15 van de Generale regeling voor de kerkelijke rechtspraak, bij ordinantie 10).

Gedrag wordt misbruik genoemd als er sprake is van verschil in macht en invloed tussen betrokkenen. Een voorbeeld: twee collegadiakenen hebben een functionele relatie met elkaar, maar meestal is dit een collegiale, gelijkwaardige relatie. Een diaken en een hulpvragend gemeentelid hebben ook een functionele relatie met elkaar, maar hier is de een – tot op zekere hoogte – afhankelijk van de ander. Er is een machtsverschil. Dit protocol is van en voor de Protestantse Kerk in Nederland. Het is dan ook gebaseerd op de kerkorde en de kerkelijke mogelijkheden.

Seksueel misbruik is echter ook een misdaad. Het Wetboek van Strafrecht stelt ontucht tussen een werkende in de gezondheidszorg of de maatschappelijke zorg, met iemand die zich als patiënt of cliënt aan zijn hulp of zorg heeft toevertrouwd, strafbaar. (Wetboek van Strafrecht, art. 249). Dit artikel is – naar analogie – van toepassing op pastorale relaties. Slachtoffers van misbruikkunnen aangifte doen bij de politie. In het protocol wordt hierop ingegaan

 

Lees verder

file:///Users/prom/Desktop/misbruik%20kerk%20.webarchive


Share:Del.icio.us!Facebook!Google!Live!Yahoo!

Categorie: Specifieke pastorale onderwerpen