Een wereldkerk

EÈn wereldkerk

EÈn van de lang gekoesterde doelstellingen van de Nieuwe Wereldorde, uitgaande van de Vrijmetselarij, lijkt nu tenslotte binnen bereik: EEN WERELD-KERK, die al 150 jaar in de maak is, staat op het punt gesticht te worden als de United Religions Organization - de Organisatie van Verenigde Religies; het UR. Aan de uitwerking daarvan werken mee: bisschop William Swing van de Episcopaalse kerk van CaliforniÎ.; de Gorbachov-stichting te USA en bepaalde leiders van de Katholieke Kerk, die werkzaam zijn binnen de interreligieuze organisatie, bekend als de World Conference on Religion and Peace (Wereld Conferentie voor Religie en Vrede): WCRP.

Bisschop William Swing

Het doel van Bisschop Swing is, dat deze UR geÔnstalleerd wordt tegen juni 2000 en ongeveer in juni 2005 volledig in werking treedt. De basis zal zich waarschijnlijk bevinden in het Presidio, de voormalige militaire basis van San Francisco.

Opgebouwd volgens de patroon van de VN, met een algemene vergadering, een veiligheidsraad en een secretaris-generaal, is het UR bedoeld voor religies, wat de VN is voor de naties. Het zal een 'permanent centrum van samenkomst zijn, waar de religies van de wereld elkaar ontmoeten in dagelijks gebed, dialoog en actie voor behoud van al het leven op aarde.' De religies zullen ook dagelijks hun heilige geschriften, muziek, gebeden en wijsheid delen met het publiek. 'Veel meer dan het licht van Christus zal het UR', aldus verklaarde bisschop Swing, 'het licht uitstralen van 's werelds geestelijke tradities (heidendom en occultisme inbegrepen) in een wereld, die wanhopig op zoek is naar licht.'

Evenals de wereldbank zal het UR een 'Value Bank' krijgen, waarvan de investeringen zullen moeten dienen om de knelpunten van natuurbehoud en milieubescherming, bevolkingsvraagstukken, armoede of ziekte op te lossen.' De Value-bank zal dus heel positief overkomen.

Volgens het San Francisco Chronicle (van 23-01-1996) verlangt Swing dat het Vaticaan binnen de Een-Wereld-Religie zal inbrengen een 'hal om te spreken, een hal om te luisteren, een hal voor acties, een hal voor ontmoetingen' en 'een wereldgodsdiensten themapark om beter begrip te kweken voor andere geloven.' Het Vaticaan moet dus meedoen aan het UR.

Swing is er bezorgd over 'dat religies geen stem hebben aan de tafel van de verantwoordelijkheid in de wereld'. Hij ziet het UR 'als een poging om die verantwoordelijkheidsfactor binnen het religieuze forum te brengen.' 'Wij staan op de drempel van de eerste wereldgemeenschap', vertelde hij Scheinin. 'Maar er is geen wereldtoegang tot de ziel. Ik denk dat, als wij een wereldeenheid worden, we dan zullen moeten uitzoeken wat religie kan betekenen voor de wereldbevolking.' Deze wereldgemeenschap zal het pantheÔsme aanhangen. 'Het UR zal er een symbool van zijn dat alle gelovige mensen het diepe geloof delen dat alle leven onderling verbonden is en dat het de moeite waard is te streven naar eenheid.' Swing sluit daarbij de bedreiging in dat degenen die het 'diepe geloof' in dit pantheÔsme niet onderschrijven, verantwoordelijk gesteld zullen worden door de wereld-godsdienst-autoriteit - de UR- voor het veroorzaken van verdeeldheid en onenigheid.

Swing heeft steun van wereldleiders. Hij heeft zowel godsdienstige organisaties, die met de VN verbonden zijn, maar niet door bepaalde regeringen zijn ingesteld, als ook godsdienstleiders en andere kopstukken geraadpleegd omtrent het UR. Hij zegt 'groen licht' te hebben gekregen van zeer veel mensen, o.a. Desmond Tutu, de Dalai Lama en het Islamitisch hoofd van het hooggerechtshof van Pakistan. In het voorjaar van 1996 heeft hij een pelgrimstocht ondernomen naar de leiders van de wereldgodsdiensten om steun te krijgen. Zo heeft hij een bezoek gebracht aan koning Houssein van JordaniÎ, als ook aan Rome, Canterbury, CaÔro en Jeruzalem.

Gorbachov

'De Gorbachov stichting', ÈÈn van de partners van bisschop Swing, werd enkele maanden voor de ontbinding van de Sovjet Unie opgericht als het internationale bureau van het centrale comitÈ van de communistische partij van de USSR. Het is gevestigd in het reeds genoemde 'Presidio'. Gorbachov is nog steeds een overtuigd communist. Communisme, een werktuig van de vrijmetselarij, is lang betrokken geweest bij de vorming van de Een-Wereld-Religie. In feite werd het communisme, een vorm van pantheÔsme, gepromoot als de basis voor de Een-Wereld-Religie en de eenheid in de wereld. Communisten hebben jarenlang interreligieuze conferenties bijgewoond, ook al waren zij zogenaamd de 'vijand'.

Wereld Conferentie over Godsdienst en Vrede (WCRP)

De andere voornaamste partner van bisschop Swing is de WCRP. Door deze organisatie is de Katholieke Kerk sterk betrokken geraakt bij de vorming van het UR. De WCRP werd gestart in 1970, met een sterke katholieke vertegenwoordiging en was al in 1960 ontworpen door vier Amerikaanse godsdienstige leiders, onder wie kardinaal John Wright. De katholieke aartsbisschop van New Delhi, Angelo Fernandes, was er de eerste internationale voorzitter van. Tijdens de WCRP van 1979 werd in St. Patrick's kathedraal van New York een interreligieuze dienst gehouden, voorgezeten door kardinaal Cooke.

Het UR weerspiegelt de doeleinden van de WCRP, zoals: een wereldparlement van godsdiensten, dat het 'algemeen goed voor alle mensen beoogt - wat precies datgene is wat het UR nastreeft. Immers behalve bevordering van de spiritualiteit, wil het UR ook een orgaan zijn waar gedebatteerd wordt en beslissingen worden genomen - dus een parlement - in het belang van de gehele wereld. Aldus heeft de WCRP het plan om een 'Internationaal Centrum voor Godsdienst en Oplossing van Conflicten' te vormen (gefinancierd door de Rockefeller Stichting), terwijl het UR ook de vorming en training nastreeft van vredestichtende teams, bestaande uit geestelijke leiders, gepensioneerde politici en andere specialisten, die alle conflictsituaties in de wereld moeten trachten op te lossen.

Het WCRP bevordert eerder het wereldburgerschap, dan dat van ÈÈn of ander land of volk, d.w.z. het streeft een wereldregering na. Aartsbisschop Fernandes - zoals ook Robert Muller en andere notabelen - is een steunpilaar van de eerste orde voor de Nieuwe Wereldorde met zg. 'Wereldburgers'.

De WCRP is een niet aan regeringen gebonden organisatie van de VN, met het hoofdkantoor in het VN-gebouw te New York en met kantoren in verschillende landen. Ze werkt nauw samen met de VN, Unicef en Unesco. Dr. John Humphrey, een vroegere president van de Canadese afdeling, schreef voor de Verenigde Naties de 'Universele Verklaring van de rechten van de Mens'. De WCRP heeft haar agenda sterk naar voren gebracht op de VN-conferenties in CaÔro, Kopenhagen en Beijing (Peking) en hield een interreligieuze dienst te Kopenhagen.

Conferenties en bijeenkomsten

Regelmatig worden er door UR, het Wereldforum en WCRP conferenties en bijeenkomsten gehouden om aan hun doelstelling te werken.

1) UR

Bisschop Swing is bevriend met de ex-dominicaan Matthew Fox, die nu een episcopaals priester is in zijn bisdom. In de herfst van 1994 was Grace Cathedral de plek van Fox' 'Planetary Mass', een op het milieubehoud georiÎnteerde mis, een aanpassing van de anglicaanse 'dwaze mis', die hij ooit bijwoonde in Engeland. De krant 'The Dallas Morning News' (13-05-1995) beschreef deze godslasterlijke dienst als een mengsel van christelijk ritueel, occultisme, aanbidding van de aarde, theosofie, scheppingsspiritualiteit en 'een dwaze viering van een nacht lang ter ere van God en Moeder Natuur'.

Bisschop Swing heeft in zijn publicaties en in zijn kathedraal gebruik gemaakt van occulte symbolen van aarde, lucht, vuur en water. Hij heeft geschreven dat onze tijd een 'omgekeerde herhaling' is van het 'verhaal van de zondvloed, toen het water het volk verdronk. Nu verdringt de wereld in de massa mensen... Het tekort aan water zal ons vertellen wanneer de zondvloed begint.'

Plannen om het UR te stichten werden voor het eerst bekent gemaakt door bisschop Swing tijdens de syncretistische dienst, die werd gehouden ter herdenking van de vijftigste verjaardag van de ondertekening van het handvest van de VN. Aanwezig bij de dienst in de episcopaalse kathedraal (Grace Cathedral) van San Francisco op 25 juni 1995, waren afgevaardigden van alle godsdiensten, evenals politieke en geestelijke kopstukken, zoals prinses Margaret van Groot Brittania, de anglicaanse aartsbisschop Desmond Tutu uit Zuid Afrika, de toenmalige President Lech Walesa van Polen en de toenmalige VN secretaris-generaal Boutros-Ghali.

Volgens het San Francisco Chronicle (26-06-1995) werden er gebeden, psalmen en toverformules opgedragen aan een dozijn 'godheden'. Maar de toon voor het UR werd pas echt bepaald door de pantheÔstische ceremonie, waarbij kinderen van over de hele wereld water mengden van meer dan dertig zogenaamd 'heilige wateren' in een grote kom van eenheid, begeleid door een internationaal kinderkoor, dat een klaagzang zong uit de godslasterlijke Missa Gaia. Er werd water gemengd uit bronnen zoals de Ganges, de Amazone, de Rode Zee, de Jordaan en de Lourdes. Bisschop Swing hief aan: 'Zoals deze heilige wateren hier samenvloeien, zo moge de stad van het handvest van de VN de wereldreligies bijeen brengen.'

In Augustus 1996 bezocht Swing een syncretistische conferentie, gehouden door het Noord Amerikaanse Interfaith Network in Dallas. Hij noemde het proces van ontstaan van de wereldreligie The United Religions Initiative 2000.
In de nieuwsbrief van het UR in december 1996 wordt het volgende gezegd: 'Het initiatief tot het verenigen van de religies probeert de religies en spirituele tradities rond ÈÈn tafel te brengen, hetgeen betekent een permanente, dagelijkse wereldwijde commissie. Daar zullen ze elkaars verscheidenheid respecteren en proberen om vrede onder de religies te stichten, zodat ze kunnen samenwerken tot het heil van alle leven en de genezing van de aarde.'

Van 23-27 juni 1997 werd een conferentie, de tweede UR Top Conference gehouden aan de Stanford Universiteit. De topmensen, die daar kwamen, creÎerden het UR als een instelling, de Een-Wereld-Kerk. Bijna 200 topmensen waren aanwezig. Die bijeenkomsten waren geheim. Van de aanwezigen zijn bekend: Robert Muller (New Ager, voormalig VN secretaris en nu werkzaam bij Wereldforum); de christenhater Barbara Marx Hubbard; ds. Joan Campbell, secretaris van de Nationale Raad van Kerken (USA); een WCRP-internationale president; Gandhi's kleinzoon Arun Gandhi; Iftekhar A. Hai, directeur van de Verenigde Moslims van Amerika en een UR directeur.

2) Het wereldforum van Gorbachov

Deze stichting organiseerde in september 1995 een forumbijeenkomst over de toestand in de wereld. Het doel ervan was een vijfjarig proces op gang te brengen om uit te stippelen 'de fundamentele prioriteiten, waarden en acties, die nodig zijn om de mensheid te begeleiden op weg naar de eerste 'wereldbeschaving'. Om te voorzien in het leiderschap daarvan stelde Gorbachov een 'wereldbraintrust' voor, bestaande uit een elite van leiders.

Als deelnemers aan deze 'braintrust' waren bij dit forum aanwezig: James Baker; de toenmalige minister-president van Turkije Tansu Ciller; George Bush; Margaret Thatcher; Brian Mulroney; Vaclav Havel; George Schultz; Rupert Murdoch; Bill Gates; Robert Muller; Matthew Fox; Carl Sagan; Shirley MacLain en de 'voormalig humanist van het jaar' Ted Turner van de CNN, die een oproep tot de vergadering richtte. Heidense priesters en heksen luisterden de zitting op...

In The Interim (april 1996) werd gemeld, dat de geboortecontrole het hoofdthema van deze bijeenkomst vormde. Zoals Gorbachov verklaarde 'zullen we het probleem van het controleren van de wereldbevolking moeten aanpakken.' Dit thema was vervlochten in de gespreksonderwerpen over wereldbestuur, wereldveiligheid, e.d. maar nergens 'kwam het thema zo duidelijk naar voren als bij de discussies rond het thema godsdienst. In hoofdzaak werd het christendom ervan beschuldigd verantwoordelijk te zijn voor het bevolkingsdilemma.

In de samenvatting van de conferentie werd gezegd: 'er was een sterke overeenstemming (tussen de deelnemers) over de mening dat de godsdienstige instituten de eerste verantwoordelijkheid dragen voor de bevolkingsexplosie. We zullen nog veel duidelijker moeten spreken over seksualiteit, over contraceptie, over abortus (...) want de ecologische crisis (...) is de crisis van overbevolking. Verminder de wereldbevolking met 90 %, dan blijven er niet genoeg mensen over om aan het milieu veel schade toe te brengen.'

Op de tweede forumbijeenkomst in maart 1997 moest het UR aan de wereld gepresenteerd worden. Het doel van de bijeenkomst was vooral de ontwikkeling na te streven van een humanistische 'mondiale ethiek'; een aantal 'basisvoorwaarden' die door de wereldreligies worden gedeeld, om aldus tot meer samenwerking tussen de verschillende godsdiensten te komen. De voornaamste ontwerper van deze 'mondiale ethiek' is Hans K¸ng, de in opspraak geraakte katholieke theoloog, die zegt dat overeenstemming zal leiden tot besluitvorming omtrent de inhoud van de 'mondiale ethiek'.

In 1993 presenteerde K¸ng zijn mondiale ethiek aan de conferentie van het interreligieuze Parlement van Wereldreligies in Chicago (gastheer was het katholieke aartsbisdom van Chicago!). Het document zegt dat geestelijke vernieuwing mogelijk zal zijn, als mensen de ethiek omhelzen die ten grondslag ligt aan de mondiale religies, onafhankelijk van de vraag of zij al dan niet in een van deze religies geloven (dit werd met grote nadruk gesteld). K¸ng's mondiale ethiek heeft niets te maken met het christelijk geloof. Het draait allemaal om onderwerpen als rechtvaardigheid en vrede, vrouwenrechten, zorg voor het milieu, tolerantie jegens kwaad en de zonde, en dat alles wordt dan verheven tot een soort humanistische gebodenleer, ter vervanging van de Tien Geboden.

Ethiek (ook wel genoemd 'universele waarden) is tegenwoordig 'in', want in tegenstelling tot de absoluutheid van de Tien Geboden zijn deze ethische regels veranderlijk. Robert Muller verklaart dan ook: 'elke generatie moet beslissen over wat goed en wat kwaad is. We hebben een wetenschap (geen religie) nodig om te bepalen wat goed en kwaad is. We hebben 'op zijn tijd een ethiek nodig, d.w.z. ingesteld op de tijd, want: wat heden juist is, kan morgen verkeerd zijn."

3) De WCRP

In november 1994 vond de zesde algemene vergadering plaats in het Vaticaan. Het thema van de conferentie was: 'de wereld gezond maken: godsdiensten voor de vrede.' Het was de eerste keer dat een officiÎle interreligieuze conferentie werd samengeroepen door de Heilige Stoel. In zijn openingswoord zei de paus tot de 900 vertegenwoordigers van wereldreligies, verzameld in de conferentiehal, dat 'religieuze leiders duidelijk moeten laten blijken dat ze de bevordering van vrede toegedaan zijn' en 'dat religies een dialoog moeten aangaan van onderling begrip en vrede op basis van de gezamenlijke waarden die ze delen.'

Naast de vele niet-christelijke sprekers kon men luisteren naar: Gustavo Gutierrez (bevrijdingstheoloog); de voorzitter van de Rockefeller stichting, die de conferentie financierde; Hans K¸ng, een internationaal voorzitter van de WCRP, die door de paus als katholiek theoloog werd gediskwalificeerd, maar die toch door de paus werd gevraagd zijn 'wereldethiek' te presenteren; alsmede kardinaal Martini van Milaan (die positief staat tegenover de vrijmetselarij, die een nieuw Vaticaans Concilie wil om de wijding van vrouwen, het celibaat en het gebruik van voorbehoedsmiddelen te heroverwegen en die zichzelf naar voren schuift als de volgende paus.) Andere sprekers waren: kardinaal Etchegaray, president van de Pauselijke Raad voor Gerechtigheid en Vrede; en kardinaal Francis Arinze.

Kardinaal Etchegaray was, met steun van de WCRP, de voornaamste organisator van de eerste interreligieuze gebedsbijeenkomst te Assisi in 1986. De WCRP-conferentie liet gebeden en gebedsrituelen zien en horen van verschillende religies, zowel in het Vaticaan als in de tweede conferentieplaats Riva del Garda. De paus luisterde naar verzen uit de Koran en naar aansporingen tot vrede, uitgesproken door Joodse-, Shinto-, Boeddhistische- en Hindoe deelnemers, aldus het blad Inside the Vatican, dec.1994.

De nieuwsbrief van de WCRP (febr.1995) vermeldt dat de slotverklaring van de conferentie het meer-vorm-krijgen van de nieuwe wereldgemeenschap erkent, dat zij het 'heilige karakter van de aarde en onze eenheid daarmee' bevestigt en dat zij vaststelt dat 'het delen van heilige teksten, respectvolle bestudering van andere godsdienstige tradities en deelname aan gemeenschappelijke meditatie de onderlinge verrijking en inspiratie kunnen vergemakkelijken...' Dit zijn precies de gevoelens van het UR, die de WCRP helpt oprichten.

Van 28-30 juli 1997 hield de WCRP -AustraliÎ een conferentie in Melbourne. Hass Dellal, voorzitter van WCRP-AustraliÎ, speelde een hoofdrol. New-Age organisaties en discipelen van Matthew Fox leverden hier hun bijdrage. De elite van AustraliÎ was er om over de WCRP-agenda van geboortecontrole te discussiÎren. Belangrijke sprekers waren: de primaten van de Grieks Orthodoxe en Anglicaanse Kerk in AustraliÎ, de Anglicaanse aartsbisschop Georg Carey en Francis Arinze, kardinaal en hoofd van de pauselijke raad voor interreligieuze dialoog. Zowel Carey als Arinze waren het er over eens dat 'religies moeten samenwerken om intolerantie te overwinnen, speciaal racisme...'.

De aanwezigen verenigden zich in een gebed, dat elementen bevatte van vuuraanbidding, pantheÔsme, occultisme, agnosticisme en atheÔsme. Aan de eettafel, in een donkere ruimte, die slechts verlicht werd door een kandelaar op iedere tafel, bogen de bijna 250 aanwezigen hun hoofd, toen dit gebed voor eenheid werd gereciteerd: "Laten we onze aandacht richten op de kandelaar, het kleine vuur, het licht in de duisternis, de roep tot avondgebed, de roep tot dankzegging... Voor ons samenzijn, onze eenheid, als zonen en dochters van de aarde in dit ruime en oude land, deze heilige grond van 'Droomtijd'.

In de tegenwoordigheid van de onuitsprekelijke Andere, Het Heilige Wezen van de Oneindigheid, het Transcendente Lumineuze, de Ene en Definitieve, de Alpha en de Omega, de Ongekende en Onkenbare, Heer van de Kosmos, Centrum van de Schepping, de God van recht en kracht, we bidden u in de onmetelijkheid en grootheid van de wereld...'

'Droomtijd' verwijst naar een inheems scheppingsverhaal, dat op gelijke hoogte werd gesteld met het bijbelse scheppingsverhaal. 'Droomtijd' impliceert ook de aanbidding van de slang!

Fundamentalisme en absolutisme werden op deze conferentie fel aangevallen. Kardinaal Arinze ondersteunde de rechten van alle religies om hun eigen scheppingsverhalen te geloven en te leren. Hij had ook scherpe kritiek op diegenen, die er op staan, dat hun religie superieur is aan andere, en willen dat hun land ÈÈn religie heeft. 'We leven in een wereldwijde stad', zo zei Arinze. We moeten 'eenheid en verscheidenheid' hebben. De conferentie wilde dat mensen alle religies als waarheid accepteren.

4) Een gezamenlijke conferentie

In San Francisco werd in juni 1996 een gezamenlijke conferentie gehouden van hetUR, Wereldforum en WCRP. Een van de onderzochte punten was de weerstand van 'fundamentalisme'. De San Jose Mercury News (29-06-1996) berichtte dat de New Age aanhanger Robert Muller verklaarde dat 'onbuigzame fundamentalistische geloofssystemen een opruiende rol spelen in conflicten in de wereld. Vrede is alleen mogelijk,' zei hij, 'als fundamentalisme wordt getemd door een verenigde religie, die trouw belijdt alleen aan een wereldwijde spiritualiteit en aan de gezondheid van onze planeet.'

Swing erkende dat fundamentalisme een 'uitdaging voor de vrede is' en benadrukte dat fundamentalisten 'niet de vijand zijn' en dat zij 'grote gaven zullen aanbieden aan de familie van de naties.' Dit verschil van mening tussen leiders uit de school van godsdienstige tolerantie is meer dan ironisch; het weerspiegelt het probleem, waarmee het UR wordt geconfronteerd bij het omgaan met de overtuiging van New Age, dat fundamentalisten en religies met een vaste geloofsovertuiging verdeeldheid en oorlogen veroorzaken. Wat belangrijker is: zij worden door het invloedrijke medium en futurologe, Barbara Hubbard (weduwe van Max Hubbard, stichter van de Scientology) beschouwd als een rem op de vooruitgang van de Nieuwe Wereldorde en op de ontwikkeling van het universum naar de (ene) godheid; een ontwikkeling, die alleen kan plaatsvinden als er vrede heerst. Hubbard heeft fundamentalisten (dus ook orthodoxe protestanten en katholieken) inderdaad met uitroeiing bedreigd.

Dit verslag is gebaseerd op drie artikelen van Cornelia R. Ferreira, verschenen in Catholic Family News en Christian Order.
Twee artikelen zijn reeds in het Nederlands verschenen in De Katholieke Nieuwsbrief ('97/1 en zomer '97)

Dit artikel hebben we ontvangen van de werkgroep 'Bijbel of New Age'.
oktober 1998


Share:Del.icio.us!Facebook!Google!Live!Yahoo!

Categorie: Sekten