Gelukkig zijn zij...

Gelukkig zijn zij, die...

André H. Roosma

naar een idee van Gordon Dalbey1 uit 1986

Gelukkig zijn. Gelukkig geprezen worden. Zijn dat geen zaken waar iedereen ergens wel naar verlangt?

Maar wat is ervoor nodig? Als ik kijk naar de publieke opinie, of naar mijn eigen hart, dan zie ik wel een aantal aspecten die wij vaak in verband brengen met succes en met gelukkig zijn.

Jezus had er ook veel over te zeggen. Onder andere in een toespraak die Hij eens hield op een berg, in de eerste plaats voor Zijn discipelen. Zijn toespraak – ook wel genoemd ‘de zaligsprekingen’, opgetekend in Mattheüs 5: 1-12 – ging over wat wij zouden noemen: de normen en waarden van Zijn hemelse Koninkrijk. Wat Hij zei staat vaak haaks op de ideeën die we vanuit deze wereld aangereikt krijgen.

Hieronder heb ik steeds de wereldse versie eerst neergezet – de visie op ‘gelukkig zijn’ van wat de Bijbel noemt: onze ‘oude natuur’. Ik heb me daarin laten inspireren door Gordon Dalbey, in zijn Amerikaanse artikel over de zaligsprekingen.1 Juist door eerst stil te staan bij hoe we steeds weer verzocht worden om ons geluk te definiëren, blijkt het contrast met Jezus’ woorden des te sterker, en zien we des te duidelijker de verandering in ons hart waartoe Zijn woorden ons uitnodigen.

1.    Gelukkig zijn zij, die alle antwoorden hebben, want ze zullen trots en zelfverzekerd zijn en alles goed in de hand hebben

In de moderne wereld draait het erom, dat je de touwtjes goed zelf in handen hebt. Invloed hebben en rap van de tongriem gesneden zijn worden belangrijker dan menselijke waarde, inhoudelijke capaciteiten of gevoeligheid voor anderen. Op onze scholen, in de quizzen op TV, ja zelfs maar al te vaak op de catechesatie, overal draait het erom dat je op elke vraag snel je antwoord klaar hebt. Solliciteer je naar een baan, dan wordt verwacht dat je er al alles van af weet.

 

lees verder:

Categorie: Pastorale onderwerpen