seks en moraal

Inleiding

Uit een onderzoek, uitgevoerd door Rutgers, het kenniscentrum voor seksualiteit in samenwerking met RIVM genaamd ‘Seks onder je 25ste’ in 2017, gehouden onder 20.000 jongeren, bleek dat het aantal jongeren dat een vaste monogame relatie heeft met de laatste sekspartner, in de afgelopen jaren is afgenomen. Onder meisjes van 81 procent in 2012 naar 65 procent in 2017. Daarnaast is de laatste sekspartner voor steeds meer jongeren een one-night stand of een scharrel. Ook keurt bijna de helft van de jongeren seks zonder verliefdheid goed. (a) In 2020 zal dat percentage van 65 % waarschijnlijk verminderd zijn tot ruim onder de 50%! Via Happn, een app à la Tinder, kun je van links naar rechts ‘swipen’, maar dan naar mensen die zich binnen een straal van 250 meter van jou bevinden om vrijblijvende seks te hebben. 

 

De Amerikaanse ‘hooked up’, dat wil zeggen eenmalige seks zonder verwachtingen of ‘claims’ heeft allang ook in Nederland zijn intrede gemaakt. Het is geen uitzondering meer om onder de leeftijd van 25 jaar al veertig verschillende sekspartners te hebben. (a) In de E.O. Visie gaf onderzoeker Van Dijk aan dat bij een enquête bij 1500 christelijke studenten ongeveer 40% seks gehad voor een eventueel huwelijk. (b) Dat percentage ligt bij meisjes iets hoger dan bij jongens. Van deze groep heeft 50% seksuele ervaring met één partner (gehad); 19% had twee bedpartners en 24% drie tot zes. 

 

De overige 7% had er nog meer. In een 24/7 pornobeschikbaarheid glijdt de seksuele moraal steeds verder weg in tal van bizarre verschijningsvormen. Veelal wordt de bijbelse kijk op seksualiteit als achterhaald, conservatief of preuts gekwalificeerd. In het volgende artikel beschrijft Nancy R. Pearcey de Amerikaanse sekscultuur onder studenten en de trendsetters van Silicon Valley. Zij laat zien hoe deze troosteloze cultuur levens verwoest. Ze analyseert de wortels van deze tijdgeest en laat zien dat het dualisme van scheiden van lichaam en geest hieraan ten grondslag ligt. Seksualiteit wordt gereduceerd tot een lichamelijk gebruiksvoorwerp voor eigen genot, in tegenstelling tot de bijbelse boodschap die seksualiteit ziet als een holistische verbinding tussen man en vrouw.

 

 De hooked up-cultuur

De visie op menselijk leven en seksualiteit zijn de morele toetsstenen van onze tijd geworden. Het dagelijkse nieuws beschrijft de opkomst van een seculiere morele revolutie op gebieden als seksualiteit, abortus, hulp bij zelfdoding, homoseksualiteit en transgenderisme. Als voormalig agnost en ervaringsdeskundige wil ik laten zien hoe men in deze tijd geleid wordt naar postmoderne moraaltheorieën, die de mens devalueren en de mensenrechten vernietigen. Nergens is dit duidelijker dan in de ‘hooked up-cultuur’. De spelregels zijn: geen liefde, geen relatie, geen verplichting. Velen beweren dat de ’hooked-up cultuur’ aan seks te veel belang hecht, maar in werkelijkheid geeft men aan seks te weinig waarde. Het komt voort uit een materialistische kijk op de mens als een puur fysiek organisme, aangedreven door pure fysieke drijfveren. 

 

Geen wonder dat mensen steeds meer zoeken naar seksuele ervaringen, hoewel die, naarmate ze meer contacten hebben, geen echte voldoening geven Een ethiek die alleen gebaseerd op 'toestemming' is niet genoeg. Er komt geen echte verandering als men zich niet bewust wordt van het wereldbeeld wat hierbij hoort. Een bijbels wereldbeeld biedt een hogere, meer bevredigende kijk op seksualiteit. Hoewel christenen vaak negatief overkomen (‘overal op tegen’), is het mogelijk om mensen te bereiken met een boodschap die bevestigend is, en aantrekkelijker is dan de seculiere ethiek.

  

De Hobson-keuze

De meesten van ons stellen zich de intellectuele trendsetters van Silicon Valley voor als een stelletje briljante sullige nerds die aan hun computers gekluisterd zijn om nieuwe gadgets uit te vinden. (1) Maar in januari publiceerde Vanity Fair een uittreksel uit een boek van Emily Chang waarin werd onthuld dat de cultuur in Silicon Valley net zo seksueel losgeslagen is als veel groepen in de politiek en de media in Hollywood. (2) De ondernemers en oprichters van technologiebedrijven organiseren regelmatig seksfeesten waar drugs gebruikt worden. Vrouwelijke technische werknemers voelen zich vaak gedwongen om aanwezig te zijn om ‘vooruit te komen’ in hun carrière. 

 

Maar in werkelijkheid heeft deelname aan het feest voor hun carrière het tegenovergestelde effect, omdat ze worden gereduceerd tot seksobjecten in plaats van gerespecteerd als bekwame professionals. Deze vrouwen staan voor een Hobson keuze (een Hobson-keuze is een situatie waarin iemand de vrijheid wordt gelaten om één aangeboden keuzeoptie te nemen of te laten: ‘take it or leave it’). Ze verliezen carrièrekansen als ze niet naar de seksfeesten gaan, en als ze dat wel doen verliezen ze hun identiteit en integriteit. Maar omdat het hoe dan ook hun eigen keuze was (ze 'stemden er immers mee in'), worden hun mogelijke bezwaren afgewezen. Het boek van Chang beschrijft de beerput die openging na Harvey Weinstein. Maar louter het blootleggen van schandalen levert misschien niet 'een revolutie, een afrekening of een verandering van houding op', waarschuwt Jim Glassman, voormalig staatssecretaris van Openbare Diplomatie en Openbare Zaken. (3) Voor echte hervormingen moeten we dieper graven. 

 

Fysieke en emotionele intimiteit

Waar haalden de iconen van Silicon Valley hun ideeën over seks vandaan? Nou, heb je de laatste tijd de campus-date cultuur wel eens bekeken? Zo niet, dan realiseer je je misschien niet hoe leeg die is. Jongeren kennen de spelregels maar al te goed: geen liefde, geen relatie, geen verplichting. Het enige dat telt, is toestemming (alsof een akkoord om een handeling te verrichten, alles rechtvaardigt).

Onderzoeker Donna Freitas interviewde honderden studenten en concludeerde dat deze cultuur 'een drastische scheiding creëert tussen fysieke intimiteit en emotionele intimiteit'. Het leert jongeren om geen 'rekening te houden met iemands persoonlijkheid'. (4)  Met andere woorden, zelfs als studenten de filosoof Descartes niet lezen, zijn velen afgegleden in een ’drastische kloof’ die het cartesiaans dualisme weerspiegelt. Ze gaan ervan uit dat seksuele relaties uitsluitend fysiek kunnen zijn, losgekoppeld van de geest en emoties. Maar daarom is het zo nodig dat jongeren op een positieve manier in contact komen met de bijbelse ethiek, die hen laat zien dat men met seks niet alleen contact maakt met een lichaam maar met een totale mens.

Wanneer jongeren leren hoe ze 'rekening kunnen houden met iemands persoonlijkheid', zijn de seksuele relaties gezonder en bevredigender.

 

Het ‘hookup script’ 

De dualistische mentaliteit werd netjes vastgelegd door een student genaamd Naomi in het tijdschrift Rolling Stone: de omgangscultuur heeft ertoe geleid dat 'mensen aannemen dat er twee zeer verschillende elementen in een relatie zijn, een emotionele en een seksuele, en ze doen alsof er strakke lijnen tussen beiden bestaan’. (5) Volgens het hookup-script is seks slechts een recreatieve activiteit die kan worden afgesneden van elk element van liefde of emotionele gehechtheid. Een student, Alicia, zegt: "Hookups verlopen volgens een voorspelbaar patroon. ... Je leert alles uit te schakelen behalve je lichaam en jezelf emotioneel onkwetsbaar te maken". Stephanie, een oudere studente, verduidelijkt dit: 'Eerst het lichaam, dan de persoonlijkheid'. (6)

 

Zo'n intern dualisme uitleven is echter niet eenvoudig. In de interviews met Freitas gaven studenten toe dat ze hun betekenisloze seksuele ontmoetingen teleurstellend vinden. Ze voelen zich gekwetst en eenzaam. Ze zeiden dat ze wensten dat ze wisten hoe ze een echte relatie konden creëren waarin ze gerespecteerd worden als volwaardige mensen. Om hun teleurstelling te onderdrukken, gaan studenten steeds meer drinken. Een student gaf toe dat zij en haar vriend zonder alcohol niet eens een gesprek konden voeren. "We vinden elkaar niet echt de moeite waard als we nuchter zijn", vertelde ze aan de New York Times. "We kunnen letterlijk niet eens koffie met elkaar drinken". (7)

 

Hookup partners worden gezien als 'vrienden met voordelen', maar dat is een eufemisme, omdat ze niet eens vrienden zijn. De ongeschreven etiquette is dat je elkaar nooit ontmoet om alleen maar te praten of samen tijd door te brengen. Een artikel in de New York Times legt uit: "Je houdt het gewoon puur seksueel, en op die manier hebben mensen geen gemengde verwachtingen en raakt niemand gewond". (8)

 Niets is minder waar. In hetzelfde artikel staat de tiener Melissa die depressief was omdat haar partner haar net ‘verlaten’ had. Wat seculiere ethiek hen ook probeert wijs te maken, mensen kunnen hun emoties niet loskoppelen van wat ze met hun lichaam doen. Het feit dat het hook-script niet werkt, zou ons iets duidelijk moeten maken. Het betekent dat de hookup scene berust op een onjuiste opvatting over de menselijke natuur. Mensen proberen een dualistisch wereldbeeld uit te leven dat niet past bij wie ze werkelijk zijn. In werkelijkheid wordt de relatie tussen morele en emotionele diepgang beschadigd.

 Seksonderwijs

Helaas helpt de cultuur van de volwassenen niet. Seksuele voorlichting richt zich doorgaans uitsluitend op de fysieke dimensie: op de mechanica van seks en het vermijden van ziekte en zwangerschap. Universiteiten nodigen bedrijven die seksspeeltjes maken, uit op de campus om hun waren te tonen. Pornosterren worden uitgenodigd als sprekers, met namen als Dirty Lola en the Pussy Posse. "De boodschap: wees niet saai. Wees als pornosterren”. (9) Seksuele voorlichting reduceert de betekenis van seks tot een mechanische handleiding. 

 

De hedendaagse cultuur vertelt jongeren dat ze pas volwassen zijn als ze klaar zijn voor seks die vrijblijvend en emotioneel afstandelijk is. De boodschap in dit soort literatuur, schrijft Wendy Shalit, is dat degenen die seks van liefde kunnen scheiden, er helemaal bij horen: “Ze zijn klaar om een leven vol zinloze ontmoetingen te beginnen. Omgekeerd zijn degenen die nog steeds van liefde dromen, onvolwassen en zouden ze weer met poppen en speelgoed moeten spelen totdat ze ‘volwassen’ genoeg kunnen zijn om seksuele niet-intimiteit te zoeken”. (10)

 

En laten we andere segmenten van de volwassenencultuur niet vergeten die jongeren stimuleren tot vroege seksuele experimenten. Bedrijven en ondernemingen zijn medeplichtig aan het seksualiseren van steeds jongere kinderen en het produceren van een 'slet'-stijl voor kleine meisjes, tot aan kinderkleding toe met de tekst 'Ik ben te sexy voor mijn luier'. Poppen zijn veranderd in 'zwervers' in netkousen en uitdagende lingerie. Adverteerders gebruiken seks om te verkopen, filmmakers gebruiken seks om kijkers te verleiden, en muzikanten maken ordinaire video's.

De ironie is dat wanneer jongeren seksueel experimenteren, ze denken dat ze in opstand komen tegen de volwassen cultuur. Maar in werkelijkheid volgen ze een script dat de ‘volwassenen-cultuur’ hen geeft. Ze vallen voor een verkooppraatje. De echte rebellie in onze tijd is het beoefenen van kuisheid. Dat vereist oprechte moed.

 

Het lichaam als gebruiksvoorwerp 

Wat is de basis van die seculiere ethiek? Elke ethiek komt uiteindelijk voort uit een kijk op de natuur. De sleutel tot het begrijpen van de seculiere ethiek is dat deze is gebaseerd op een materialistische kijk op de natuur. In het cartesiaanse dualisme werd de natuur gereduceerd tot een machine die werd bediend door blinde, materiële krachten. Descartes’ kijk op de mens werd samengevat als 'de geest in de machine’. Hoewel Descartes zelf probeerde een theïstisch kader te behouden, werd zijn concept van de wereld als machine snel geseculariseerd. Zoals een recent artikel in New Yorker zei: "Het levensmotto van moderniteit" is dat "de natuur zonder bewust ontwerp is en de opkomst van homo sapiens zonder betekenis of telos (doel) is". (11) 

 En als homo sapiens geen betekenis of doel heeft, is het zelf vrij om het lichaam te gebruiken zoals het wil, zonder morele gevolgen. Hoe ziet deze amorele kijk er in de praktijk uit? In een interview zei een student: ”We zijn altijd zo druk. Waarom eerst iemand leren kennen? Het is een verspilling van tijd. Als je contact maakt, kun je gewoon aan je behoeften voldoen en verder op weg gaan” (12) Deze sombere, eendimensionale kijk op seksualiteit gaat ervan uit dat seks slechts een fysieke drang is, dus dat er geen dieper, meer holistisch verlangen is om contact met een ander te maken. Anonieme plichtmatige ontmoetingen zijn voldoende om 'aan je behoeften te voldoen'.

 

Spreuken 30

We zouden dit het ‘Spreuken 30’-beeld van seksualiteit kunnen noemen, met de afbeelding van iemand die overspel heeft gepleegd: "Ze eet en veegt haar mond af en zegt: 'Ik heb niets verkeerds gedaan'" (Spr. 30:20).(13) Met andere woorden, seks is gewoon iets natuurlijks, net zoiets als eetlust. Wanneer je een seksuele honger voelt, stel je die tevreden. Geen probleem. Het is een ontmoedigend lage kijk op seksualiteit.

 Sommigen denken misschien dat seksueel hedonisme seks te belangrijk vindt, maar in werkelijkheid geeft het seks te weinig waarde. Het behandelt het lichaam als niets meer dan een fysiek organisme dat wordt aangedreven door fysieke driften. Het behandelt seks als een strikt fysieke handeling die geïsoleerd is van het rijke innerlijke leven van de hele persoon. Geen wonder dat het een spoor van gewonden achterlaat.

"Onder alle praal van vrije seks en zelfliefde is er een fundamentele overtuiging dat het lichaam niets betekent, dat het in letterlijke zin onbelangrijk is: niets betekent", legt de katholieke schrijfster (en voormalige lesbienne) Melinda Selmys uit. ”Je kunt er alles mee doen wat je er maar leuk aan vindt ... je kunt het om welke reden dan ook aan iedereen weggeven”, schrijft Selmys. "Het is gewoon een soort gebruiksvoorwerp, een gereedschap dat je kunt gebruiken en uitwisselen voor elk doel dat je maar wilt". (14)

 

De geest in de seksmachine.

Literatuur over de ecologiebeweging beschuldigt het cartesiaanse dualisme er vaak van ons van de natuur te vervreemden, waardoor we onze omgeving slecht behandelen en vervuilen. Ook heeft hetzelfde dualisme veel mensen van hun lichaam vervreemd, waardoor ze hun lichaam seksueel hebben mishandeld. De Lutherse ethicus Gilbert Meilaender zegt dat de milieubeweging ons heeft geleerd dat we de natuur niet mogen objectiveren, dat wil zeggen dat we 'de natuur niet moeten behandelen als een object waarover we heerschappij uitoefenen'. Toch vinden veel mensen 'het schijnbaar normaal als we het lichaam als object en gebruiksvoorwerp zien '. (15)

 De wetenschap van seks. 

De ironie is dat de wetenschap voortdurend nieuwe bewijzen aan het licht brengt over de diepgaande onderlinge verbinding tussen lichaam en persoon. Pak een recent boek over seksualiteit op en je zult lezen over de rol die hormonen zoals oxytocine en vasopressine spelen. Wetenschappers leerden voor het eerst over oxytocine omdat het wordt vrijgegeven wanneer een moeder haar baby verzorgt. Het stimuleert een instinct voor verzorging en binding en wordt daarom vaak het hechtingshormoon genoemd.

 Stel je de verbazing van wetenschappers voor toen ze ontdekten dat oxytocine ook vrijkomt tijdens geslachtsgemeenschap, vooral (maar niet uitsluitend) bij vrouwen. Daarom is het verlangen om ons aan de ander te hechten als we seks hebben niet alleen een emotie, maar ook een onderdeel van onze chemie. Het resultaat is dat zelfs indien je denkt dat je een vrijblijvende aansluiting hebt, je in werkelijkheid een chemische band creëert, of je het nu bedoelt of niet. Zoals een sekstherapeut het formuleert: “Wanneer we geslachtsgemeenschap hebben, creëren we een onvrijwillige chemische verbintenis”. (16) Een columnist van het tijdschrift Glamour waarschuwt dat we vanwege hormonen 'vaak voortijdig gehecht raken'. Zelfs als je van plan bent om vrijblijvend seks te hebben, 'kunnen biochemische reacties je ‘overrulen’. (17)

 

Ontworpen om te hechten

De belangrijkste neuro-chemische oorzaak van de mannelijke respons bij intiem seksueel contact is vasopressine. Het lijkt structureel op oxytocine en heeft een vergelijkbaar emotioneel effect. Wetenschappers geloven dat het de band met een vrouw en met nakomelingen stimuleert. Vasopressine wordt het monogamiemolecuul genoemd. Zoals een UCLA psychiater opmerkt: ”Je zou kunnen zeggen dat we zijn ontworpen om te hechten”. (18)

 

Paulus’ woorden klinken vandaag nog meer als waar dan in zijn eigen tijd: "Wie seksueel zondigt, zondigt tegen zijn eigen lichaam" (1 Kor. 6:18). Seks betrekt ons lichaam tot op het niveau van onze biochemie. ”Weet u niet dat hij die zich met een prostituee verenigt, één is met haar in lichaam? Want er wordt gezegd: 'De twee zullen één vlees worden''' (vs. 16). Lauren Winner aan de Duke University vertaalt de woorden van Paulus als volgt: "Weet je niet dat wanneer je met iemand naar bed gaat, je lichaam een belofte doet, of je dat nu bewust doet of niet?" (19)

De tragedie is dat wanneer mensen herhaaldelijk wisselende contacten hebben, ze ook herhaaldelijk die lichamelijke 'belofte' verbreken. Daardoor wordt diepe gehechtheid steeds moeilijker. Zelfs als jongvolwassenen willen trouwen, hebben ze het moeilijker om de blijvende verbintenis aan te gaan die nodig is voor een gelukkig, vervullend huwelijk. Uit een YouGov-peiling bleek dat bijna de helft van de millennials de hoop, of zelfs het verlangen voor een monogame relatie heeft opgegeven. (20)

De nieuwste wetenschap bevestigt dat de mens een onlosmakelijk geheel is. Het dualisme tussen lichaam en persoon is een verkeerd zelfbeeld. In feite is dat de reden dat alle seksuele voorlichting en deprogrammering gericht op jongeren noodzakelijk is, juist omdat zij van nature niet opbloeien door losse, zinloze seksuele ontmoetingen. Ze hunkeren naar emotionele intimiteit en trouw.

 

Romeinse slaven en prostituees.

Mensen hekelen christenen vaak als preuts en puriteinen die een negatieve kijk hebben op het lichaam en zijn functies, vooral seks. In een Salon-artikel werd gesteld dat het echte doel van de pro-life-beweging is om het vrouwen moeilijker te maken 'om een gelukkig, gezond seksleven te hebben'. (21) Maar de waarheid is dat het christendom een veel respectvollere kijk heeft op onze psychoseksuele identiteit. Het is niet tegen seks; het is pro-lichaam.

 

We krijgen een duidelijker beeld van de bijbelse kijk als we iets weten van de Griekse taal waarin het Nieuwe Testament oorspronkelijk is geschreven. In verzen zoals Galaten 5:21 zegt Paulus dat christenen zich niet moeten bezighouden met porneia (de wortel van pornografie). Vertalingen gaven het woord "bras-en slemppartijen’ en in oude vertalingen carousing" (“zuippartijen”) of "reveling" (genieten) weer, waardoor het klonk alsof de Bijbel tegen gewoon plezier en feesten was.Recente vertalingen gebruiken de term 'hoererij' of 'seksuele immoraliteit'. Maar die uitdrukkingen zijn nog steeds te tam. Het woord porneia komt van het woord dat ’kopen’ betekent, wat in de nieuwtestamentische periode ’prostitutie’ of "hoererij" betekende. En de praktijk was minstens zo ontmenselijkend als nu.

 

In het oude Rome en Griekenland was een prostituee normaal gesproken een slaaf. Seksslaven werden vaak fysiek misbruikt. "Griekse vaasschilderijen laten zien dat mannen hen slaan, kennelijk voor de lol", zegt classicus Sarah Ruden. (22) Horace, de toonaangevende Romeinse lyrische dichter in de tijd van Augustus, biedt aanbevelingen voor het winkelen voor je seksslaaf. In vergelijking met het kopen van een paard, waarschuwt Horace dat handelaren weten hoe ze gebreken moeten verbergen, dus inspecteer je ‘waar’ zorgvuldig.

Herodas, een Griekse schrijver uit de derde eeuw voor Christus, vertelt over een pooier die klaagde dat een van zijn prostituees was misbruikt - ze was 'versnipperd' en 'gescheurd' door een klant die 'haar had meegesleurd en haar gek had geslagen'. Toch probeert de pooier haar onmiddellijk aan een nieuwe klant te verkopen, waarbij hij hem uitnodigt om 'je goederen op elke gewenste manier te slaan.

De essentie van porneia was dan ook 'een ander mens als een ding te behandelen', legt Ruden uit. (23) Wat de vroege lezers van Paulus moesten begrijpen, is dat het niet langer acceptabel is om een persoon als een object te behandelen. Het oude leven 'doden', zegt Paulus, met zijn porneia en andere zonden (Kol. 3: 5). Het lichaam is niet bedoeld voor porneia 'maar voor de Heer' (1 Kor. 6:13).Vanaf zijn ontstaan was het christendom niet een traditionele cultuur; het was radicaal alternatief.

 

Yada Yada.

De eerste bijbelse passage die over seks spreekt, is het Genesisverslag van Adam en Eva: "Een man verlaat zijn vader en moeder en is verenigd met zijn vrouw, en zij worden één vlees" (Gen. 2:24). Verwijst de zinsnede 'één vlees' alleen naar de lichamelijke overeenkomst tussen de twee geslachten? Duidelijk niet. De verwijzing naar fysieke eenheid was bedoeld om een vreugdevolle eenheid tot uitdrukking te brengen op alle andere niveaus - gedachten, emotie en geest. De Schrift biedt een verbluffend hoog beeld van de fysieke vereniging als een vereniging van de gehele persoon.

 

Genesis gebruikt een charmant eufemisme voor seksuele relaties het werkwoord: kennen. 'Adam kende Eva, zijn vrouw, en zij werd zwanger en droeg Kaïn', haar eerste kind (4:1). Het Engelse woord ‘know’ is een vertaling van het Hebreeuwse yada, wat een diepe, ervaringsgerichte manier van weten betekent. Het is hetzelfde woord dat wordt gebruikt in de meest persoonlijke psalmen: HERE, Gij doorgrondt en kent [yada] mij' (Ps. 139: 1). De godvruchtige koning Josia wordt in deze woorden beschreven: "‘Hij verdedigde de zaak van de armen en behoeftigen. ... Is dat niet wat het betekent om mij te kennen [yada]? ’, Zegt de Heer” (Jer. 22:16). Wanneer de term wordt gebruikt als seksueel eufemisme, betekent dit dat seks bedoeld is als een diepgaande verbinding van twee personen.

 

De Schrift leert dat de relatie van man en vrouw zelfs de hoogste waardigheid heeft om de relatie tussen God en Zijn volk te weerspiegelen. Via de profeet Hosea zegt God tegen het volk Israël: ”Ik zal je voor altijd met mij verloven. Ik zal u met mij verloven in gerechtigheid en gerechtigheid, in standvastige liefde en barmhartigheid. Ik zal je hecht aan me verbinden. En u zult [yada] de Heer kennen ' (Hos. 2:21).In het Nieuwe Testament wordt dezelfde beeldspraak van het huwelijk op Christus en op de kerk toegepast als Zijn bruid. In zijn visie op het einde van de wereld zegt Johannes: "Ik zag de Heilige Stad, het nieuwe Jeruzalem, uit de hemel neerdalen van God, voorbereid als een bruid, prachtig gekleed voor haar man" (Openbaring 21: 2). Het verbondshuwelijk is bedoeld als een visueel beeld van de mens-God relatie.

 

In wat voor tijd leven we?

Het lijkt misschien een heel eind van Silicon Valley naar een bijbelse kijk op seks, maar om een verschil te maken, moeten we zien hoe ideeën met elkaar in verbinding staan. De seksuele jungle die sinds Harvey Weinstein voor ons openbaar geworden is, zal alleen worden hervormd als we teruggaan naar fundamentele beslissingen over het wereldbeeld. Aan de basis van morele kwesties ligt de vraag: in wat voor soort kosmos (tijdsgewricht) leven we? Zijn we producten van blinde materiële krachten, of zijn we het handwerk van een persoonlijke God wiens schepselen Zijn liefdevolle doel weerspiegelen?

 

Nancy R. Pearcey

 is professor en geleerde in residentie aan de Houston Baptist University. Haar boeken omvatten Love Thy Body (Baker Books, 2018), Total Truth (Crossway, 2008), Finding Truth (David C. Cook, 2015) en Saving Leonardo (B and H Books, 2010)   Vertaling: Gerard Feller  Eerder gepubliceerd 24 juni 2020 CRI Article ID: JAF4412 | 

 

Vertaling: Gerard Feller

 

OPMERKINGEN

a https://www.rutgers.nl/sites/rutgersnl/files/Seks%20ligt%20veel%20meer%20voor%20het%20oprapen.pdf

b https://visie.eo.nl/artikel/2013/03/40-christelijke-studenten-heeft-seks-voor-huwelijk

 

 

1. Artikel ontleend aan Nancy R. Pearcey, Love Thy Body: Het beantwoorden van harde vragen over leven en seksualiteit (Grand Rapids: Baker Books, 2018).

2. Emily Chang, "Oh, mijn God, dit is zo leuk ??????? of Ik ben het zo beu: Inside Silicon Valley's Secretive, Orgiastic Dark Side", Vanity Fair, februari 2018. Zie Nancy Pearcey, "Silicon Valley's door drugs aangedreven, geheime seksfeestjes: Nog een reden om de Hookup Culture te haten ', Fox News, 6 januari 2018. 

3. James Warren, "Why the Post-Weinstein Wave May Be Be Reckoning", Vanity Fair, 22 november 2017.

4. Donna Freitas, The End of Sex (New York: Basic Books, 2013), 31, 177.

5. Janet Reitman, "Sex and Scandal at Duke", Rolling Stone, 1 juni 2006.

6. Aangehaald in Laura Sessions Stepp, Unhooked (New York: Penguin, 2007), 243; en Nancy Jo Sales, "Tinder and the Dawn of the‘ Dating Apocalypse", Vanity Fair, september 2015.

7. Kate Taylor, 'Seks op de campus: ze kan dat spel ook spelen', New York Times, 12 juli 2013.

8. Benoit Denizet-Lewis, "Friends, Friends with Benefits, and the Benefits of the Local Mall", New York Times, 30 mei 2004.

9. Alice Owens, "Mijn verkrachting heeft me ervan overtuigd dat de hookup cultuur echt in de war is", Verily, 6 juli 2015.

10. Wendy Shalit, Girls Gone Mild (New York: Rand Sunday Visitor, 2009), 85.

15. Gilbert Meilander, Bioethics: A Primer for Christians, 3e ed. (Grand Rapids: Eerdmans.2013), 20.

16. Theresa Crenshaw, The Alchemy of Love and Lust, geciteerd in Emily Morse, Sexual Revolution and Its Victims (San Marcos, CA: Ruth Institute Books, 2015), 150.

17. Emily Morse, "Sunday Sex Tip: hoe je het casual kunt houden zonder eraan gehecht te raken", Glamour, 27 juli 2014.

18. Miriam Grossman, Unprotected (New York: Penguin, 2007), p.8.

19. Lauren F. Winnaar, echte seks (Grand Rapids: Brazos Press, 2006), p.88.

20. Peter Moore, "Jonge Amerikanen zijn minder getrouwd met monogamie dan hun ouderlingen", YouGov, 3 oktober 2016.

21. Amanda Marcotte, "Conservatieve familieleden kunnen het geplande ouderschap‘ schandaal ’niet loslaten?” Salon, 5 augustus 2015.

22. Sarah Ruden, Paul onder de mensen (New York: Image Books, 2010), p.15.

23. Ruden, Paul, 16–18

Categorie: Christelijke ethiek