Doel en effecten van pastoraat

 

Doel en effecten van pastoraat

© door André Roosma

„Pastorale hulp, voor mij?? Welnee, er is toch niks mis met me??”

 

„Nee, ik heb niet zo veel met pastoraat... al die zielige mensen en moeilijke verhalen en zo, nee, niks voor mij!”

„Een gemeente die zich voornamelijk op pastoraat richt, die raakt naar binnen gekeerd en zal op den duur sterven!”

 

Bovenstaande uitspraken zijn representatief voor een veelheid aan uitspraken die ik in de loop der jaren wel ben tegengekomen. Als u zich wellicht in één van deze uitspraken herkent, of als u mensen kent die dergelijke visies verkondigen, is dit artikel iets voor u.

 

In dit artikel wil ik deze uitspraken toetsen aan een Bijbels beeld van pastoraat. Het is belangrijk dat we onze visie op dit belangrijke onderwerp bouwen op Gods Woord. En dat we mythen die daarmee niet in overeenstemming zijn, als kwalijke misvattingen ontzenuwen.

 

Ik wil me daarbij met name richten op de volgende vragen:

1.    Wat is pastoraat?

2.    Wat is het doel van pastoraat?

3.    Wat doet pastoraat met de hulpverlener en de confident?

4.    Wat doet goed pastoraat op termijn met een gemeente?

Het antwoord op deze vragen is mijns inziens relevant voor zowel pastoraal werkers als gemeenteleiders, en in feite voor alle gemeenteleden.

 

Enkele Bijbelse noties ten aanzien van pastoraat

Eén van de grondleggers van Bijbels pastoraat was wel Paulus. Ik wil daarom enkele teksten met u doornemen die aangeven hoe hij pastoraat zag. De eerste is:

 

„... Hem verkondigen wij, wanneer wij ieder mens terechtwijzen en ieder mens onderrichten in alle wijsheid, om ieder mens in Christus volmaakt te doen zijn. ...”

Kolossenzen 1: 28 (zie ook 4: 12)

 

Paulus’ doel in zijn omgang met medemensen: mede-gelovigen én nog-ongelovigen was samen te vatten in één zinsnede: volmaaktheid in Christus. Daarom bemoedigde hij, wees hij mensen terecht en onderwees hij hen. Het is opvallend dat in het Nieuwe Testament de gaven van herder en die van leraar – dus het pastoraat en het onderwijs in de gemeente – meestal in één adem worden genoemd. Het gaat daarbij niet zomaar om vrijblijvende informatie-overdracht. Ik moet hierbij denken aan een boek dat ik in m’n studententijd las: Give up your small ambitions (Geef je (te) kleine ambities op) door Michael Griffiths[1]. Een andere schrijver, de Schotse Bijbel-leraar John Bertram Phillips, schreef al eerder een boek met de titel: Uw God is te klein. Het gaat er in Gods Koninkrijk niet slechts om dat we ‘over de streep gehaald zijn’ of ‘binnen zijn’; nee, het gaat erom dat we in Christus verder groeien in toewijding, heelheid en heiligheid. Dat vereist veel onderwijs, vermaning en bemoediging – zowel op een collectief als een persoonlijk niveau. Dat vereist ook dat we ons allemaal openstellen voor die aanvulling, correctie en bemoediging, dat we voor God en anderen bereikbaar zijn op een diep(er) niveau.

 

Ergens anders schreef Paulus:

 

„... u bent allen kinderen van het licht en kinderen van de dag. Wij behoren niet aan nacht of duisternis toe; laten wij dan ook niet slapen gelijk de anderen, doch wakker en nuchter zijn. Want die slapen, slapen ’s nachts en die zich bedrinken, zijn ’s nachts dronken, maar laten wij, die de dag toebehoren, nuchter zijn, toegerust met het harnas van geloof en liefde en met de helm van de hoop der zaligheid; want God heeft ons niet gesteld tot toorn, maar tot het verkrijgen van zaligheid door onze Here Jezus Christus, die voor ons gestorven is, opdat wij, hetzij wij waken, hetzij wij slapen, samen met Hem zouden leven. Vermaant daarom elkaar en bouwt elkaar op, gelijk u dit ook doet. Wij verzoeken u, broeders, hen, die onder u zich moeite getroosten, die u leiden in de Here en u terechtwijzen, te erkennen, en hen zeer hoog te schatten in liefde, om hun werk. Houdt vrede onder elkaar. Wij vermanen u, broeders, wijst de ongeregelden terecht, beurt de kleinmoedigen op, komt op voor de zwakken, hebt geduld met allen. Ziet toe, dat niemand kwaad met kwaad vergelde, maar jaagt te allen tijde het goede na, jegens elkaar en jegens allen. ...”



[1]Michael Griffiths, Give up your small ambitions, Inter Varsity Press, Leicester, UK, 1970; ISBN 0 85110 352 9. De schrijver betoogt dat ambities die alleen gericht zijn op comfort in dit leven, het niet halen bij ambities die gericht zijn op verbreiding van Gods Koninkrijk. In 1980 stond in het blad In Touch van onze internationale evangelische studentenbeweging (de IFES) een artikel: How to Be a Radical without Joining a Cult dat, evenals het boek van Griffiths, de vraag stelt wat het Koninkrijk van God ons waard is in termen van tijd (dagelijks), toewijding e.d.. Vanuit een andere invalshoek, namelijk vanuit de invalshoek van het genieten, stelt ook John Piper die vraag, bijvoorbeeld in zijn boek Vechten voor vreugde, Het Zoeklicht, Doorn, 2006; ISBN 978-90-64510-91-5.

Lees verder 


Share:Del.icio.us!Facebook!Google!Live!Yahoo!

Categorie: Bijbelstudies: bemoedigend